ای وای بر اسیری

           که از یاد رفته باشد

در دام مانده باشد

            صیاد رفته باشد

               من پر از اندوه چشمان توام  *****   اشناي دل پريشان توام

 زندگي بي تو سرابي بيش نيست*****عشق هم رنج و عذابي بيش نيست

دوش در حلقه ما قصه گيسوي تو بود ** *** تا دل شب سخن از سلطه موي تو بود

دل سپردن از براي زندگي كردن چه زيباست

                            گاه تلخ و گاه شيرين،گاه چشم انداز روياست

دل سپردن ها چه اسان دل بريدن ها چه سختست

                        عاشقي وبي قراري جان خريدن ها چه سختست

نازنينم در پناهت در وجود پر ز اهت

                               در ميان دست گرمت پاكي قلب جو ماهت

برگ ريزان خزانم را به خاموشي سپردم

                             فصل سرد غصه هايم را به فراموشي سپردم

تو هميشه در سكوتم از نواي عشق گفتي

                             از وجود مهربانت  نامه هاي عشق گفتي

پس چه شد ان مهرباني ان وفاي زندگاني

                                    ان همه مهر محبت ان بهار جاوداني

گفتي كه مرا دوست نداري گله اي نيست

                            بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست

 گفتم كه كمي صبر كن و گوش به من كن

                               گفتي بايد بروم حوصله اي نيست

پرواز عجب عادت خوبيست ولي حيف             

                             رفتي تو و ديگر اثر از چلچله اي نيست

 گفتي كه كمي فكر خودم باشم و آن وقت

                                 جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست

رفتي تو خدا پشت و پناهت به سلامت

                                    بگذار بسوزد دل من مسئله اي نيست

چه

به ياد داشته باش:

كه به خدانگويي كه چقدر مشكلاتت برزگ است

بر مشكلاتت بگويي كه چه خداي بزرگي دارم

 به چشمانت بياموز كه هركس ارزش ديدن ندارد

بردستانت بياموز كه هر گلي ارزش چيدن ندارد

بر قلبت بياموز كه هركسي كنج ان جاي ندارد

وبياموز كه ابي بودن عاشقي ميخواهد

عاشق باش اما سعي كن به خودت دروغ نگي

حرف هاي ما هنوز ناتمام................

تا نگاه ميكني

وقت رفتن است وباز هم حكايت هميشگي!

امشب را كه درآنيم غنيمت شمريم

شايد اي جان نرسيديم به فرداي دگر

مهدي جان به جان مادرت زهرا ما منتظريم

سزوار ثنایی              عزیز قصه هایی

امید زنده هایی              بگو که کی میای 

    بیا جانم به قربان نگاهت 

                           سرپا تشنه لحن کلامت

بیا تا گل برفشانم به رویت   

                         بشینم منتظر بر در کویت

بیا که مونس قلب تو باشم

                         به صحراو چمن ارام نباشم

به دنبال یه راه دل گشایی

                         که رسد به کوی اشنایی

     ای کاش این جمعه بیایی ای کاش  

شعرش از خودم بود نظر بدید

     الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه 

  امیرالمومنین علی بن ابیطالب

مقدمت گلباران عزیز