لحظه های درد با من آشناست
سختی و غم با دل من هم صداست
چشم هایم در نگاه شیشه ها
دل من پر مهر اشک و گریه هاست

معنای زندگی را با عشق روبرو کن
تندیس عاشقی را یکبار جست و جو کن

وفا در دفتر آزادگان است
برای بهترینها سایبان است

سکوت آن شیشه ی نازک دلی بود که با آه قلم آهسته بشکست

تنها به تنهایی هستم جز او ندارم هیچکس

در این کویر عاطفه او هست و دیگر هیچکس

لحظه ای،ثانیه ای،صبر نکن

کار من نیست که عاشق بشوم

عبادت خلسه ای از عشق و مستی است

دمی غیرت،دمی شاهد پرستی است

من همان حلاجم و دم از اناالحق می زنم

حیف دیگر نیست داری تا روم بالای آن

نگارا!بی تو امروزم سیاه است